ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն Երևան քաղաքն ընտրել է, որպես 2012թ. Գրքերի համաշխարհային մայրաքաղաք:
Հուլիսի 9-ին Հայաստանի ազգային պատկերասրահում կբացվի հայ գեղանկարիչ Հովսեփ Կարալյանի անհատական ցուցահանդեսը
Հայաստանում կինոյի հետ կապված ամենալուրջ խնդիրներից մեկը կինոթատրոնների բացակայությունն է
Լեւոն Անանյան. Հայաստանում վրացական գրականության օրերի անցկացումն արդեն ավանդույթ է դարձել
«Մեծը չի կարող տեղավորվել փոքրի մեջ»
Այսպիսի ցավոտ բնութագիր տվեց Վահան Արծրունին Տիգրան Բ Մեծ թագավորի կայսրության պատմական, քաղաքական և հոգեբանական արժեվորման մեր փորձերին:
Այո, փոքրը չի կարող տեղավորել մեծը: Դրա վառ օրինակն է` հայկական վաղ և միջնադարյան քրիստոնեական կոթողների «չտեղավորվելը» ժամանակակից կյանքում: Տգեղ և օտար ենք նայվում մենք, հայերս` ժառանգած քարաշեն բյուրեղների կողքին և ներսում: Նման չենք դրանց «մարմին» ու «շունչ» տված շինականներին ու վանականներին: Մեր մեջ չի տեղավորվում և գնալով օտարանում է նաև մեր ժառանգած լեզուն և մշակույթը, որը օրեցօր հեռանում է իր կրողից, ընթերցողից, ունկընդրողից, մտածողից:
Նույնչափ արդեն օտար են մեզ` եվրասիական դարակազմիկ տիտանների ժամանակակից և նրանց հետ հավասարը հավասարի պես խոսող վեհապետ Տիգրան
Մեծի ու իր օրոք ապրած հեթանոս հայերի հոգին և ոգին: Թագավորներն են ձևավորում հպատակների գենետիկ հոգեկերտվածքն ու աշխարընկալումը և, միաժամանակ, մարմնավորում` իր ժողովրդին` ավելի վաղ պատմությունից հասած ազդակները:
Եվ թող «ծովից ծով Հայաստան» չարչրկած բառակապակցությունը չդառնա ո’չ փոքր մարդկանց սնապարծության հնամաշ կուռք, ո’չ էլ անհիմն հավակնությունների ու պատրանքների հիմնաքար:
Պտուղներով դատենք դարաշրջանի և այն բնակեցնող մարդկանց մասին: Միայն «մեծը» կարող է ծնել «Մեծին» և տեղավորել այն իր ծավալում, իսկ մենք դեռ չենք կարողանում մարդավարի պահել նույնիսկ հրաշքով փրկված մեր փոքր տունը:
Հաջորդ ուբաթ, փետրվարի 5-ին, ժամը անփոփոխ` երեկոյան 10-ին հնչելու է Արամ Խաչատրյանի երաժշտությունը, ինչից հետո քննարկվելու է աշխարհում «ամենաճանաչված» հայի կյանքն ու գործունեությունը:
